แบบสุขกิ๋น
                                             tairock
แต่ก่อนไม่เคย...ไม่เคยแค่เพียงแต่รู้จัก ไม่เคยจะคิดให้ใจของเราต้องหวั่นไหว
ไม่เคยจะหวังฝากใจให้ใครเลยสักคนแค่เพียงผ่านทักทายแล้วจากไป
แต่มาวันนั้นเห็นเธอคนเคยที่รู้จักแปลกใจรอยยิ้มของเธอทำใจให้หวั่นไหว
ข้างในรอยยิ้มของเธอช่างงามสุขสดใสเหมือนว่าใจเพิ่งเคยได้เจอ
อยากบอกอะไรให้รู้ในใจสักนิดหนึ่งโปรดอย่าทำขรึมให้ใจดวงนี้ต้องร้าวรอน
ได้โปรดเถอะ...ยิ้ม...ให้ฉัน ให้ใจมันเบิกบานทุกคืนวันสุขสดใส
หากเธอมีเขาฉันก็คงทำใจสักนิดหน่อยตั้งตาคอยเพียงแต่เธอเมื่อไหร่จะย้อนมา
อยากบอกในใจ...นั้น  เฝ้าคอยทุกเวลา ขอจงโปรดมอบใจของเธอให้ฉันมา
ได้โปรดเถอะ...ยิ้มให้ฉันทุกวันขออ้อนวอน
ฉันคงได้...ฝันดีทั้งคืน

ฉันก็คงเหมือนใคร ใครคนหนึ่ง
มุ่งหวังไว้ว่าสักวันหนึ่งจะเดินไปให้ถึง
ตามใจต้องการ  ถึงจะนานเนิ่นนานโอ๊ย..นานเท่าไหร่
ยังมีหวัง

ขอให้เป็น...เป็นอะไรที่เธอต้องการ
ขอจง...ให้เธอนอนหลับสบาย
ขอจง...ตื่นขึ้นมาด้วยความสดใส
จงขอ...ให้ไปด้วยความมั่นใจ
ให้จง...เป็นดั่งใจที่ต้องการ
ขอให้...จงเป็นอะไรที่ต้องการ
ขอให้...จงเป็นอะไรที่ดี

ผ่านคืนที่เงียบเหงาและวันที่ว่างเปล่า
เป็นวันไร้สมอง ในคืนไร้ขอบเขต
มีเรื่องต้องปวดร้าวมีใครไม่เคยเจอ
ในวันที่พลั้งเผลอ  ไม่เจอ  ไม่เข้าใจ

รักแล้ว...ก็รักเลย   ไม่คิดไม่เคยจะเปลี่ยนแปลง
รักจริงใช่เสแสร้ง  ถ้าให้แกล้งคงไม่ทำ
ไม่จำเป็นไม่ต้องรบเร้าทุกค่ำเช้ามาคอยเฝ้าถาม
ถ้าเอ่ยรักทุกโมงยาม  คงเกินงามความพอดี
รักแล้วต้องเชื่อใจ ไม่หวั่นไหวทุกนาที
แค่สบตาก็รู้ดี  ไม่ต้องเลยที่ต้องเอ่ยย้ำทุกวี่วัน

บทที่  1   2    3    4    5    6    7   8   9    10
11   12   13   14   15   16   17   18   19   20
21   22   23   24   25   26   27   28   29   30
< กลับไปหน้าแรก ><  ประวัติ ><  รูป ><  link >

จันทร์เอ่ย...จันทร์เจ้า
ไม่อยากขอข้าวขอแกง
ขอหัวใจคนดีจะได้ไหม
และถ้าหากฉันอฐิษฐานอยากมีเขาเป็นคนของใจ
จันทร์เจ้าจะว่าอย่างไร...อยากรู้จัง...

เก็บดาวมาเรียงไว้ร้อยเป็นมาลัยให้เธอ
ร้อยเป็นดอกไม้ให้เธอมาเรียนรู้ว่ารักของเรานั้นยิ่งใหญ่
ไม่ว่าจะหวังดาวดวงใด
จะเก็บเอาไว้ตรงกลางใจของเธอ

เพราะฉันกับเธอเราเสมอเราเท่ากัน
ต่างคนต่างใจตรงกันเราสอง
เป็นความต้องการในใจที่คล้องจอง
มีเราสองก็เพียงพอ..คงเป็นเพราะ...เรารักกัน

ใกล้นักมักไร้ค่า
ไม่ต้องเอื้อมมือคว้า
เลยนึกว่าของตาย
นึกอยากทำร้ายก็ทำ
แล้วจะช้ำในสักวัน

วันที่เราเคยเฝ้าคอย  นับวันผ่านเป็นปี
เคยเฝ้าดูคนนั้นที่แน่ใจต้องเป็นเขา
กว่าจะถึงวันช่างนานเหลือเกิน
เพิ่งจะรู้ตัวไม่ใช่เลย...ไม่ใช่เลย

บทที่  1   2    3    4    5    6    7   8   9    10
11   12   13   14   15   16   17   18   19   20
21   22   23   24   25   26   27   28   29   30
< กลับไปหน้าแรก ><  ประวัติ ><  รูป ><  link >
 

และนี่คือเสียง  เสียงเพลงที่มาจากใจ
เธอจะอยู่ที่ไหนขอจงได้รับรู้
หากเธอมีทุกร้อนใดตอนที่ฉันไม่อยู่
อยากให้เธอรู้ว่ายังมีฉันยืนอยู่ข้างกาย

เก็บเพลงรักนี้ไว้ให้เธอ
เมื่อวันใดที่เจอะเจอฉันก็พร้อมและยินยอม
มอบความรักและจิตใจ  ชั่วนิรันดร์

มีใจดวงเดียวมีใจที่รักเพียงเธอผู้เดียว
ไม่เคยมอบไปให้ใคร
มีดวงดารามีฟ้ามีเเสงและมีเส้นทางให้มาพบเธอ
ก็เพราะเธอที่ทำให้ฉันมีวันนี้

ไม่มีดอกไม้จะให้เเก่กัน
ไม่มีของขวัญอันทรงคุณค่า
ที่ให้กับเธอทุกวันเวลา
ก็แต่ภาษาของความจริงใจ

ปล่อยให้ใจมันลอยไปหาเธอ
อยากจะเจอแววตาที่สดใส
ได้มองเห็นรอยยิ้มได้อยู่ใกล้เธออย่างที่เคย
จะไกลเพียงใดไม่สำคัญ
ได้คิดถึงคืนและวันที่มีเธอ
จะนานเพียงใดไม่พบเจอ
ก็เหมือนว่าเธอนั้นยังอยู่ข้างกาย

บทกลอนที่  1   2    3    4    5    6    7   8   9    10
11   12   13   14   15   16   17   18   19   20
21   22   23   24   25   26   27   28   29   30
< กลับไปหน้าแรก ><  ประวัติ ><  รูป ><  link >

รัก...ไม่พูดได้ไหม
รัก...ไม่พูดได้หรือเปล่า
เมื่อคนสองคนจะก้าวเดินไปไม่ใช่พูดเพียงคำว่ารัก
แค่เธอกับฉันเข้าใจซึ่งกัน  ทุกการกระทำสำคัญกว่ารัก

เมื่อไรที่เธอรู้สึกท้อในใจ
เมื่อไรที่เธอสับสน
อยากให้รู้ว่ายังมีตัวฉันอีกคน
กับโลกที่งดงามหนึ่งใบ
เก็บเอาไว้ให้เธอมาพักใจ

หากว่าเธอสบตาฉันอยู่
และดูข้างในความหมาย
ไม่มีคำอื่นใดมากมาย
กว่าใจมั่นคงในรักเธอ

ฉันไม่เข้าใจทุกครั้งที่เจอ
ทุกครั้งที่มองเหม่อ
เธอคงไม่รู้ เธอคงไม่รู้
ฉันไม่ต้องการ  แค่เห็นเธอมองผ่าน
ฉันหวังเเค่เพียงเธอ จะอยู่กันอีกนาน
อยู่กันต่อไป เพราะฉันรักเธอมากกว่าใคร

หนทางของใจ ที่มีขวากหนามมากมาย
ก้าวไปไม่หยุดรักเป็นอาวุธให้ใจ
ก็อยากจะไปถึงดาว ให้เจอกับนางฟ้า
ถ้าหากว่าเธอหันมาด้วยแววตาว่าจะรอ

บทกลอนที่  1   2    3    4    5    6    7   8   9    10
11   12   13   14   15   16   17   18   19   20
21   22   23   24   25   26   27   28   29   30
< กลับไปหน้าแรก ><  ประวัติ ><  รูป ><  link >

อยากรู้ไหมว่ารักเธอเท่าไร
ก็รักจนหมดลมหายใจได้เพียงเท่านั้น
แต่ถ้าเธอจะไม่รักคนอย่างฉัน
ก็ไม่สำคัญ อย่างไรฉัน ก็รักเธอ

อย่ารักฉันเลยคนดีหัวใจฉันไม่ใช่คน
ฉันมันทำให้เธอเจ็บช้ำใจ
ปล่อยฉันให้เลวต่อไป หัวใจคงชินและชา
รับความเลวเข้ามาไม่เหลือดีอะไร

ฝากฟ้า...ตรงนี้
ให้ฟ้าดูแลเธอได้ทุกอย่างแทนฉัน
เมื่อฉันและเธอห่างไกล
หลับตา...หลับตา
และใช้เวลาที่เหลือไปกับความฝันที่เเสนงดงามในใจ

อยากให้เธอ...อยู่เคียงข้างฉัน
อย่างนี้ทุกคืนวันอย่างนี้ตลอดไป
บอกคำว่ารัก...สักนิดให้ฉันรู้
กระซิบข้างๆหูให้หวานแทบขาดใจ

เธอคือคนที่ค้นหา  เธอคือส่วนที่หายไป
เธอมาเติมความเข้าใจ...ให้กัน
อยากขอบใจเหลือเกิน
ที่มาเติมความรักให้เกิดปาฏิหาริย์ที่ใจ

บทกลอนที่  1   2    3    4    5    6    7   8   9    10
11   12   13   14   15   16   17   18   19   20
21   22   23   24   25   26   27   28   29   30
< กลับไปหน้าแรก ><  ประวัติ ><  รูป ><  link >
บ่อย ๆ ไปเมื่อมีแสงไฟ
จะเห็นฝูงแมลงเม่า
ไม่เคยรู้ว่ามันร้อนแรง
พอเห็นแสงก็บินเข้าใส่
และแล้งพวกมันก็บินเข้าลุยไฟ

ไม่มีแล้วใช่ไหม  หัวใจจึงเจ็บอย่างนี้
ไม่มีเหลือแล้วคนที่เคยเข้าใจ
ปล่อยให้มันไหลช้าๆ น้ำตาทุกหยดที่ไหล
ไม่มีเธอแล้ว จริงๆ

ไม่มีใคร...ไม่มีใครในตาสอง
ให้เธอครองให้เธอเก็บใจเผลอ
เธออาจมีใครมีใครในทางเธอ
แต่ฉันมีเพียงเธอในเส้นทาง

ไม่สัญญาได้ไหม
ฉันไม่อยากผูกมัดใครด้วยวิธีนี้
ขอเพียงตอนนี้เรามั่นใจความจริงใจที่ต่างมี
นั่นก็คงเป็นสิ่งที่เพียงพอแล้ว

แม้ไม่มีผีเสื้อแสนสวย
และไม่มีกลิ่นหอมของดอกไม้สีใส
โลกทั้งโลกจะเงียบเหงาเพราะไม่มีใคร
ฉันก็ยังจะยืนอยู่ได้ขอเพียงแต่มีคุณ

บทกลอนที่  1   2    3    4    5    6    7   8   9    10
11   12   13   14   15   16   17   18   19   20
21   22   23   24   25   26   27   28   29   30
< กลับไปหน้าแรก ><  ประวัติ ><  รูป ><  link >